ตั้งแต่มีการประดิษฐ์ขึ้น เครื่องกำเนิดไฟฟ้าได้ถูกนำไปใช้ในโอกาสการผลิตและการอยู่อาศัยต่างๆ มากมาย ซึ่งให้ความสะดวกสบายแก่ผู้ใช้เป็นอย่างมาก ในปัจจุบัน เครื่องกำเนิดไฟฟ้าสามารถจำแนกประเภทในตลาดได้คร่าวๆ เป็น 2 ประเภท ได้แก่ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบวงจรทำความเย็นแบบปิดและแบบวงจรทำความเย็นแบบเปิด เครื่องกำเนิดไฟฟ้าทั้งสองประเภทนี้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกัน ดังนั้นจึงยังคงมีความแตกต่างกันอยู่บ้างในกระบวนการใช้งาน
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบรอบระบายความร้อนแบบปิดประกอบด้วยเครื่องยนต์ดีเซล เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบซิงโครนัสกระแสสลับ แผงควบคุม และอุปกรณ์สนับสนุนที่ประกอบด้วยแชสซีทั่วไป หม้อน้ำ พัดลมระบายความร้อน เป็นต้น
โครงสร้างของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบวงจรระบายความร้อนแบบเปิดนั้นโดยพื้นฐานแล้วจะเหมือนกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบปิดที่กล่าวถึงข้างต้น ความแตกต่างหลักคือ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบเปิดไม่มีหม้อน้ำและอุปกรณ์พัดลมระบายความร้อน ดังนั้น เครื่องกำเนิดไฟฟ้าจึงไม่สามารถดำเนินกระบวนการวงจรระบายความร้อนได้โดยอิสระ เมื่อใช้งาน ผู้ใช้จะต้องตั้งค่าอุปกรณ์ระบายความร้อนด้วยน้ำหล่อเย็นด้วยตัวเองเพื่อให้ได้น้ำหล่อเย็นที่จำเป็นสำหรับการทำงานของเครื่องยนต์ดีเซล โดยทั่วไปแล้ว วงจรระบายความร้อนแบบเปิดจะใช้กับเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากำลังสูง
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบวงจรระบายความร้อนแบบปิดเป็นเครื่องยนต์ดีเซลและเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่ติดตั้งบนแชสซีเดียวกัน ปลายเอาต์พุตของเครื่องยนต์ดีเซลเชื่อมต่อโดยตรงกับโรเตอร์ของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าผ่านข้อต่อพินปลอกยืดหยุ่น และเครื่องยนต์ดีเซลขับเคลื่อนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าให้ทำงาน ปลายอิสระของเครื่องยนต์ดีเซลติดตั้งหม้อน้ำและพัดลมระบายความร้อน พัดลมระบายความร้อนเชื่อมต่อกับปลายอิสระของเพลาข้อเหวี่ยงผ่านอุปกรณ์ส่งพัดลม และเครื่องยนต์ดีเซลขับเคลื่อนพัดลมให้ทำงาน โดยดำเนินการระบายความร้อนแบบบังคับด้วยน้ำหล่อเย็น หม้อน้ำเชื่อมต่อกับระบบระบายความร้อนภายในของเครื่องยนต์ดีเซลผ่านท่อทางเข้าและทางออกเพื่อสร้างระบบระบายความร้อนแบบวงจรปิดอิสระเพื่อจัดหาน้ำหล่อเย็นที่จำเป็นเมื่อเครื่องยนต์ดีเซลทำงาน ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องตั้งค่าอุปกรณ์ระบายความร้อนน้ำหล่อเย็นแยกต่างหาก
